Nvery giti vor et axjiky Haruti nshanacna?? Bayc voncor lavel er axjka dury galisa Nveri aracnery uxxaki dzeva talis iran. Syuzii masin xosk chka, inky pchacac bayc urishnerina anun kpcnum lezun el hazar metr
Եվս մեկ անգամ սա ցույց է տալիս, թե որքան եսակենտրոն կարող են լինել հայ տղամարդիկ։ Աղջկան բռնաբարել են, բայց ինքը մտածում է իր անվան, պատվի ու հեղինակության մասին։ Գոնե այս պահին աղջկան խղճար, աջակցեր, ինչ-որ լավ խոսք ասեր, փորձեր հասկանալ նրան, գոնե սկզբնական շրջանում։
Իսկ ինքը ի՞նչ է անում։ Մտածում է իր պատվի, իր հեղինակության ու չգիտեմ էլ ինչի մասին։ Ճիշտ է, սա ֆիլմ է, ես հասկանում եմ, բայց ուզում եմ ասել, որ, ցավոք, շատ տղամարդիկ հենց այսպիսին են։ Իմ կարծիքով՝ միայն շատ քչերն են իսկապես տղամարդ և նման իրավիճակներում լրիվ այլ կերպ են արձագանքում։
Ինչքան էլ իրավիճակը ծանր ու ցավոտ լինի, ինչքան էլ ոչ մի տղամարդու դա դուր չգա, մի՞թե չի կարելի գոնե մեկ անգամ ինքն իրեն հարց տալ՝ աղջիկն ինչպե՞ս է իրեն զգում, երբ իրեն բռնաբարել են։ Ի՞նչ ապրումների, ի՞նչ հոգեվիճակի միջով է նա անցնում։ Որքա՞ն եսակենտրոն պետք է լինես, որ նման պահին մտածես միայն քո էգոյի ու «ես»-ի մասին և մոռանաս աղջկա ապրումների մասին։